หมาจิ้งจอกแกล้งนกกระสาด้วยการเสิร์ฟซุปในจานแบน ทำให้นกกระสากินไม่ได้ แต่นกกระสาไม่ได้โกรธและตอบแทนด้วยการเชิญหมาจิ้งจอกมาที่บ้าน และเสิร์ฟอาหารในขวดคอยาวที่หมาจิ้งจอกไม่สามารถกินได้ หมาจิ้งจอกเรียนรู้บทเรียนว่า ไม่ควรแกล้งผู้อื่น

ณ แปลงข้าวโพดอันกว้างใหญ่ ที่ชาวไร่ได้ทำการปลูกเอาไว้เพื่อทำมาหากิน ซึ่งทุก ๆ วันที่ชาวไร่เดินทางมายังแปลงข้าวโพดเพื่อเก็บเกี่ยวผลผลิตก็มักจะพบว่าข้าวโพดที่ตนได้ปลูกเอาไว้นั้นเสียหายเป็นอย่างมาก สาเหตุเป็นเพราะนกยางชอบมาจิกกินข้าวโพดนั่นเอง

ณ บึงน้ำในป่าแห่งหนึ่ง บึงแห่งนี้เป็นที่อาศัยของสัตว์น้ำน้อยใหญ่นานาชนิด ทั้งยังมีพืชที่อุดมสมบูรณ์มากมาย มีต้นโอ๊กใหญ่ขึ้นแผ่กิ่งก้านอยู่ริมฝั่งและมีต้นอ้อขั้นอยู่ในน้ำ ทั้งสองมักจะเห็นกันและกันอยู่ทุกวัน

ครอบครัวของภูมิและภีมเชิญครอบครัวน้าตาลมาทานข้าวเย็นด้วย แต่ระหว่างมื้ออาหารน้องภูมิเคี้ยวเสียงดังและพูดขณะกิน ทำให้บรรยากาศไม่ดีนัก คุณพ่อคุณแม่จึงสอนด้วยความอ่อนโยนให้น้องภูมิรู้จักมารยาทที่ถูกต้อง เขาจึงปรับตัวใหม่ และทำให้ทุกคนรับประทานอาหารร่วมกันได้อย่างมีความสุข

ต้นเป็นเด็กที่ชอบพูดจาหยาบคายกับเพื่อน โดยเฉพาะแบงค์ เพื่อนร่วมชั้น ครูสมศรีจึงสอนให้ต้นรู้ถึงผลเสียของคำพูดหยาบคาย และคำพูดนั้นเป็นดาบสองคม ทำให้คนฟังรู้สึกสุขได้ ก็ทำให้ทุกข์ใจได้เช่นกัน ต้นรู้สึกผิดและขอโทษแบงค์ จากนั้นต้นก็เปลี่ยนแปลงตัวเองและได้รับมิตรภาพที่ดีจากเพื่อน ๆ อีกครั้ง

ชายสองคนเดินทางในป่าพร้อมกัน เมื่อพบกับหมี ชายคนหนึ่งปีนต้นไม้ทิ้งเพื่อนไว้ ส่วนอีกคนแกล้งตาย หมีจากไปแล้ว ชายคนนั้นจึงบอกเพื่อนว่า หมีเตือนว่าไม่ควรเชื่อใจคนที่ทิ้งเพื่อนไปในยามลำบาก

มีชายเจ้าของลาคนหนึ่งเขามีอาชีพขายยาสมุนไพร เขาเดินทางมาพร้อมลาของเขาซึ่งบนหลังของลานั้นมีถุงสมุนไพร พร้อมกันนั้นเขาได้มัดรูปปั้นรูปหนึ่งที่แกะสลักเป็นเทวรูปด้วยไม้หอมมีรูปร่างสวยงามซึ่งชายเจ้าของลาเชื่อว่า เทวรูปนี้ทำให้ตนค้าขายได้ดี

เอก เจ้าของร้านอาหารเคยโกรธน้อย ลูกจ้างเก่าที่ลาออกไปโดยไม่บอกกล่าว แต่หลังจากได้ฟังเหตุผลที่แท้จริงจากน้อย ซึ่งต้องรีบกลับไปดูแลแม่ที่ป่วยหนัก เอกก็รู้สึกผิดและให้อภัย ทั้งสองได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง และได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของการให้อภัยและการเข้าใจกัน

ราชสีห์ชราตัวหนึ่ง เมื่อครั้งที่ยังหนุ่ม มันเคยเป็นที่ยำเกรงของสัตว์ทุกตัวในป่า แต่มาวันนี้ เมื่อแก่ตัวไร้เรี่ยวแรง มันได้แต่นอนอยู่ในถ้ำรอความตายไปวัน ๆ

กาลครั้งหนึ่ง ณ บึงอันกว้างใหญ่ที่มีสิงสาราสัตว์นานาพันธุ์อาศัยอยู่ มีกบสองตัวเป็นเพื่อนรักกัน กบตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในบึงแห่งนี้ ไม่ว่าจะฤดูใดก็มีน้ำเต็มปรี่ตลอดปี และมีเพื่อนพ้องกบอีกหลายตัวที่อาศัยอยู่ด้วยกัน ส่วนกบอีกตัวหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนรักของมันอาศัยอยู่ในลำห้วยเล็ก ๆ ที่ชาวไร่มักจะใช้เส้นทางนี้ในการลากเกวียน

เก่งเป็นเด็กที่ไม่ค่อยสนใจมารยาทต่อผู้ใหญ่ จนกระทั่งคุณตาของเขาได้สอนให้เก่งรู้ถึงความสำคัญของการเคารพและแสดงมารยาทที่ดีกับผู้ใหญ่ เก่งจึงรู้สึกผิดและพยายามปรับปรุงตัวเอง ทำให้เขาได้รับคำชมจากผู้ใหญ่และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นกับคนรอบข้าง

กระรอกตัวขยันซ่อนถั่วไว้มากมาย แต่จำไม่ได้ทั้งหมด ทำให้บางส่วนถูกทิ้งไว้ใต้ดินและกลายเป็นต้นโอ๊กใหม่ในอนาคต นิทานเรื่องนี้สอนว่า การทำสิ่งดี ๆ แม้ดูไม่มีผลในทันที อาจมีคุณค่าและสร้างความเปลี่ยนแปลงในระยะยาว