มดขยันเตรียมอาหารไว้สำหรับช่วงเวลายากลำบาก ขณะที่หอยทากที่ขี้เกียจไม่สนใจและใช้ชีวิตอย่างประมาท เมื่อฤดูฝนมาถึง หอยทากหาอาหารไม่ได้และรู้สึกเสียใจ ส่วนมดสามารถผ่านช่วงเวลาอันลำบากได้เพราะความขยันและการเตรียมพร้อมล่วงหน้า

นิทานเรื่องนี้เล่าถึงความรักและความเสียสละของนางเนื้อที่มีต่อพระยาเนื้อ สามีของเธอ เมื่อพระยาเนื้อประสบอันตราย นางเนื้อยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเขา ความเสียสละของนางเนื้อทำให้นายพรานเกิดความเมตตา เลิกคิดที่จะฆ่าและปล่อยพระยาเนื้อให้เป็นอิสระ

ก้องเป็นเด็กชายที่ยอมแพ้เมื่อต้องเจอกับอุปสรรค แต่หลังจากได้รับกำลังใจจากเมย์เพื่อนสนิทและครูตั้ม เขาเริ่มเพียรพยายามฝึกซ้อมจนทำได้ดีขึ้น แม้ว่าเขาจะไม่ชนะการแข่งขัน แต่เขาก็เรียนรู้ว่าความพยายามสำคัญกว่าผลลัพธ์

กวางหนุ่มภูมิใจในเขาของตนแต่กลับดูถูกขาของตัวเอง จนเมื่อสุนัขล่ามาไล่ล่า ขาของมันช่วยให้หนีไปได้อย่างรวดเร็ว แต่เขาที่มันภาคภูมิใจกลับทำให้มันติดกับกิ่งไม้ กวางเรียนรู้ว่าบางสิ่งที่เราดูแคลนอาจมีคุณค่ามากกว่าที่คิด

น้องพีทมีปัญหาเรื่องการจดจ่อจนกระทบกับการเรียน เมื่อคุณปู่ทรงชัยสอนบทเรียนผ่านการเดินถือถ้วยน้ำอย่างระมัดระวัง พีทได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของสมาธิและนำไปปรับใช้จนประสบความสำเร็จในการเรียน

ธิดาเศรษฐีเรียนรู้บทเรียนอันมีค่า อย่าตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอกเพียงอย่างเดียว สิ่งที่สำคัญคือ ความดีและปัญญา พระพุทธเจ้าทรงเล่าเรื่องนี้เพื่อให้ภิกษุทั้งหลายได้ตระหนักว่า ความเข้าใจผิดเพราะความไม่รู้ อาจทำให้เราต้องเผชิญกับความทุกข์โดยไม่จำเป็น

เตเต้เป็นเด็กที่ขยันมากแต่ไม่รู้จักพักผ่อน ทำให้ร่างกายล้าและป่วยในวันสอบจริง เขาได้เรียนรู้จากประสบการณ์ตรงว่า ความสำเร็จไม่ได้มาจากการฝืนตัวเองอย่างเดียว แต่ต้องมาจากการดูแลทั้งใจและกายอย่างสมดุล นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้รู้ว่า การพักผ่อนคือส่วนหนึ่งของความสำเร็จในชีวิต

ลุงดำเป็นคนในหมู่บ้านที่ทำความดีโดยไม่หวังผลตอบแทน เมื่อคุณหญิง เพื่อนบ้านที่เคยสงสัยในความตั้งใจของเขาได้เห็นการกระทำของลุงดำในการช่วยเหลือชุมชนและช่วยดับไฟที่บ้านเธอ เธอจึงเริ่มเข้าใจและชื่นชมในความดีของลุงดำ การทำความดีของลุงดำกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนในชุมชน

สุนัขป่าผอมซูบและหิวโหยพบสุนัขบ้านที่อ้วนพีและมีชีวิตสุขสบาย เมื่อถามสุนัขบ้านจึงตอบว่ามนุษย์เลี้ยงดูมันอย่างดีแลกกับการเฝ้าบ้านตอนกลางคืน สุนัขป่าตื่นเต้นและอยากมีชีวิตแบบนั้น จึงตามสุนัขบ้านไป แต่เมื่อเห็นว่าขนรอบคอของสุนัขบ้านร่วงเพราะถูกล่ามโซ่ สุนัขป่าก็ตัดสินใจกลับไปใช้ชีวิตในป่า เพราะเห็นว่าอิสรภาพมีค่ามากกว่าความสะดวกสบาย

น้องอายที่ไม่ชอบสัตว์เริ่มเปลี่ยนมุมมองหลังจากได้ช่วยเหลือเจ้าเหมียวสีส้มที่หิวโหย เธอเรียนรู้ว่าการรักสัตว์ไม่เพียงแต่ช่วยพวกมันให้อิ่มท้อง แต่ยังเติมเต็มความสุขในหัวใจของเธอเองอีกด้วย

โทนี่เป็นชายหนุ่มที่ขยันทำงาน เขาใช้ชีวิตด้วยการทำไร่และหาของป่าเพื่อเลี้ยงตัวเอง แม้ว่าจะมีทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิต แต่เขายังรู้สึกว่าไม่พอใจและเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น เพื่อนบ้านและลุงพลพยายามช่วยเขาเข้าใจว่า ความสุขที่แท้จริงไม่ได้มาจากการมีมากที่สุด แต่มาจากการรู้จักพอใจในสิ่งที่มีอยู่ ลุงพลได้สอนว่า การทำงานหนักไม่ใช่สิ่งเลวร้าย แต่การรู้จักพอใจและไม่ไล่ตามความโลภจนเกินไปนั้นสำคัญ โทนี่จึงได้เรียนรู้ว่าความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งของ แต่ขึ้นอยู่กับทัศนคติและการแบ่งปันให้กับคนรอบข้าง

นัทเป็นเด็กที่ไม่ค่อยให้เกียรติเพื่อนร่วมชั้น แต่เมื่อครูวิภาสอนให้เขาเห็นถึงความสำคัญของการฟังและเคารพผู้อื่น นัทเริ่มเปลี่ยนแปลงและให้โอกาสเฟิร์นได้แสดงความคิด การทำงานเป็นทีมของพวกเขาจึงราบรื่นและประสบความสำเร็จ