ฝูงหมาป่ากับหนังวัว

ฝูงหมาป่ากับหนังวัว

มีฝูงหมาป่าหิวโซอยู่ฝูงหนึ่งพวกมันไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้วพวกมันจึงตัดสินใจเดินไปที่แม่น้ำเพื่อที่จะดื่มน้ำหวังว่าการดื่มน้ำจะช่วยบรรเทาความหิวของพวกมันได้บ้าง แต่แล้วพวกมันก็ได้พบเข้ากับหนังสัตว์อย่างดีจำนวนหนึ่งที่จมอยู่ใต้ก้นแม่น้ำซึ่งคนฟอกหนังได้นำมาแช่เอาไว้ หนังสัตว์พวกนี้นับว่าเป็นอาหารชั้นเลิศสำหรับหมาป่าที่กำลังหิวโซแต่ทว่าแม่น้ำบริเวณนั้นลึกเกินไปที่พวกมันจะเอื้อมลงไปถึงหนังสัตว์ได้ในเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้หมาป่าตัวหนึ่งในฝูงก็ได้เอ่ยขึ้นว่า

แนะนำตัวละคร
มีฝูงหมาป่าหิวโซอยู่ฝูงหนึ่งพวกมันไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้วพวกมันจึงตัดสินใจเดินไปที่แม่น้ำเพื่อที่จะดื่มน้ำหวังว่าการดื่มน้ำจะช่วยบรรเทาความหิวของพวกมันได้บ้าง แต่แล้วพวกมันก็ได้พบเข้ากับหนังสัตว์อย่างดีจำนวนหนึ่งที่จมอยู่ใต้ก้นแม่น้ำซึ่งคนฟอกหนังได้นำมาแช่เอาไว้ 
หนังสัตว์พวกนี้นับว่าเป็นอาหารชั้นเลิศสำหรับหมาป่าที่กำลังหิวโซแต่ทว่าแม่น้ำบริเวณนั้นลึกเกินไปที่พวกมันจะเอื้อมลงไปถึงหนังสัตว์ได้ในเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้หมาป่าตัวหนึ่งในฝูงก็ได้เอ่ยขึ้นว่า

หมาป่า1
หมาป่า1

น้ำลึกขนาดนี้เราคงกินหนังสัตว์พวกนั้นไม่ได้แน่ๆเราจะทำอย่างไรกันดีล่ะ

หมาป่า2
หมาป่า2

จริงอย่างที่เจ้าว่า มันช่างเป็นเรื่องที่ยากเสียเหลือเกิน ช่วยกันคิดสิพวกเรา ไม่งั้นมีหวังเราได้อดตายแน่

หมาป่าอีกตัวที่คิดเช่นเดียวกันกับหมาป่าตัวแรกได้เอ่ยขึ้นพร้อมกับตะโกนถามหมาป่าตัวอื่นที่เหลือในฝูงออกไปว่า
หมาป่า1
หมาป่า1

มีใครสามารถบอกข้าได้หรือไม่ว่าพวกเราจะทำอย่างไรถึงจะกินหนังสัตว์ที่จมอยู่ใต้แม่น้ำนี้ได้

หลังจากสิ้นสุดบทสนทนาก็ได้มีหมาป่าตัวหนึ่งได้ออกความคิดเห็นว่า
หมาป่า 3
หมาป่า 3

ทำไมเราไม่ช่วยกันดื่มน้ำในแม่น้ำนี้ให้หมดกันล่ะท่าเราทำเช่นนั้นละก็พวกเราก็จะสามรถกินหนังสัตว์ที่จมอยู่ใต้แม่น้ำนี้ได้อยู่แน่นอน

หลังจากที่หมาป่าในฝูงทุกตัวได้ฟังความคิดเห็นนี้แล้วพวกมันก็ตัดสินใจที่จะดื่มน้ำในแม่นี้ให้หมดว่าแล้วพวกมันก็ได้ก้มลงไปดื่มน้ำในแม่น้ำนี้อย่างรวดเร็วที่สุดเท่าทีจะทำได้แต่ไม่ว่าพวกมันจะดื่มน้ำเข้าไปเยอะสักเท่าไหร่น้ำในแม่น้ำก็ไม่มีทีท่าว่าจะลดลง
หมาป่า1
หมาป่า1

ใกล้แล้วพวกเรา สู้ๆ ความหวังอยู่ตรงหน้าแล้ว


จนกระทั่งพวกมันทยอยอิ่มไปทีละตัวๆแต่พวกก็ไม่ยอมแพ้พวกมันยังคิดที่จะดื่มน้ำในแม่น้ำไปเรื่อยๆให้หมดแต่เพราะพวกมันได้ดื่มน้ำมากจนเกินไปสุดท้ายพวกมันก็ได้ท้องแตกตายไปจนหมดก่อนที่พวกมันจะเอื้อมไปถึงหนังสัตว์เหล่านั้นได้

ม้า
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“จงอย่าพยามทำอะไรที่มันเกินตัวมากจนเกินไปสุดท้ายการพยามนั้นมันอาจจะกลับเข้ามาทำร้ายตัวเราเองได้”

ปูทะเลตัวหนึ่งเบื่ออาหารใต้ท้องทะเล จึงเดินขึ้นมาหากินบนชายหาด หมาจิ้งจอกหิวโซตัวหนึ่งเดินเลาะเลียบหาดหาเหยื่อมาหลายวัน เมื่อเห็นปูทะเลตัวใหญ่ก็ดีใจตรงเข้าตะปบจับไว้ทันที

ณ ป่าเขาที่มีลำธารใสสะอาดไหลผ่าน ลำธารแห่งนี้นอกจากจะเป็นแหล่งน้ำสำคัญของผืนป่าแล้วนั้น ยังเป็นผืนน้ำที่ให้บรรดาสิงสาราสัตว์น้อยใหญ่ทั้งหลายได้มาดื่มกิน

ณ กระท่อมเล็กๆท้ายหมู่บ้านแห่งหนึ่งได้มีครอบครัวหนึ่งอาศัยอยู่ครอบครัวนี้มีสมาชิกทั้งหมด 4 คนประกอบไปด้วย พ่อ ลูกชายคนโต ลูกชายคนกลาง และ ลูกชายคนเล็ก วันหนึ่งพ่อของพวกเขาได้ล้มป่วยลงอย่างกระทันหันและด้วยความชราของผู้เป็นบิดานั้นทำให้เขารับรู้ได้ด้วยตัวเองว่าตนจะอยู่ดูแลลูกได้อีกไม่นานเขาเลยตัดสินใจที่จะเรียกลูกชายทั้งสามของเขามาอยู่รอบๆตัวของเขาเพื่อที่จะพูดสั่งเสียก่อนที่เขาจะจากไปหลังจากที่ลูกชายทั้งสามของเขามาครบแล้วผู้เป็นพ่อก็ไม่รีรอที่จะเอ่ยกับลูกชายทั้งสามของเขาว่า

บนท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไพศาล มีเจ้านกกระเรียนตัวหนึ่ง โผบินอยู่บนท้องฟ้าอย่างมีความสุข มันเตรียมพร้อมที่จะบินลงสู่พื้นดินเพื่อหาอาหารอย่างเช่นทุกวัน จนกระทั่ง มันสังเกตเห็นหมาป่าตัวหนึ่ง กำลังดิ้นทุรนทุรายที่ใต้ต้นไม้ หมาป่าตัวน้อยดูเจ็บปวดอย่างมาก นกกระเรียนจึงเดินเข้าไปถามมันว่า

ควายหนุ่มตัวหนึ่งเห็นควายแก่อีกตัวทำงานหนักทุกวัน ในขณะที่ตัวมันสุขสบาย ไม่เคยทำอะไรเลย ก็รู้สึกเวทนา มันจึงบอกความแก่ว่า ท่านแก่ป่านนี้แล้วยังจะทำงานหนักอยู่อีก

ชายชราผู้หนึ่งมีฐานะยากจน สมบัติทั้งหมดที่เขามีก็คือบ้านเก่า ๆ หลังหนึ่งกับแม่ห่านอีกตัวหนึ่งเท่านั้น แม่ห่านจะออกไข่วันละฟองเพื่อให้เขานำไปขายที่ตลาดทุกวัน

ณ บึงน้ำในป่าแห่งหนึ่ง บึงแห่งนี้เป็นที่อาศัยของสัตว์น้ำน้อยใหญ่นานาชนิด ทั้งยังมีพืชที่อุดมสมบูรณ์มากมาย มีต้นโอ๊กใหญ่ขึ้นแผ่กิ่งก้านอยู่ริมฝั่งและมีต้นอ้อขั้นอยู่ในน้ำ ทั้งสองมักจะเห็นกันและกันอยู่ทุกวัน

มีลาตัวหนึ่งที่กำลังทำงานอยู่ งานของมันคือการขนสัมภาระไปให้เจ้าของของมัน ยังหมู่บ้านหนึ่งที่อยู่ถัดออกไป สัมภาระนั้นดูมากจนเต็มหลังไปหมด มันเดินมาสักระยะหนึ่ง จนถึงธารน้ำ และตั้งใจที่จะเดินข้ามไปยังอีกฝั่ง เพราะเป้าหมายของการเดินทางครั้งนี้ คือหมู่บ้านซึ่งอยู่อีกฝั่งของธารน้ำ