มดกับนกพิราบ

มดกับนกพิราบ

มีเจ้ามดตัวน้อยตัวหนึ่งมันได้เดินพลัดหลงกับกลุ่มเพื่อนๆมาไกลมาก จนกระทั่งมันได้มาหยุดที่ลำธารกลางป่าแห่งหนึ่งแต่กลับตกลงไปในลำธารน้ำไหลเชี่ยว ก้มลงหวังจะกินให้หายกระหาย แต่ด้วยความที่น้ำมันไหลเชี่ยวแรงมาก ทำให้เจ้ามดน้อยตกลงไปในน้ำและโดนกระแสน้ำพัดพาไปไกลจากที่เดิม

แนะนำตัวละคร
มีเจ้ามดตัวน้อยตัวหนึ่งมันได้เดินพลัดหลงกับกลุ่มเพื่อนๆมาไกลมาก จนกระทั่งมันได้มาหยุดที่ลำธารกลางป่าแห่งหนึ่ง
มด
มด

ข้าเหนื่อยเหลือกิน อยากกินน้ำสักหน่อย ตรงลำธารนี่ละท่าจะดี

แล้วมันจึงเดินไปถึงริมธารน้ำและก้มลงหวังจะกินให้หายกระหาย แต่ด้วยความที่น้ำมันไหลเชี่ยวแรงมาก  ทำให้เจ้ามดน้อยตกลงไปในน้ำและโดนกระแสน้ำพัดพาไปไกลจากที่เดิมมาก และค่อยๆพัดพามันเกือบล่องลอยไปจนเกือบจะถึงฝั่ง เจ้ามดน้อยพยายามว่ายน้ำ พาตัวเองให้เข้าใกล้ฝั่งมากที่สุด แต่ด้วยความเหนื่อยล้าและหมดกำลัง  จึงได้พูดกับตัวเองว่า
มด
มด

ข้าคงจะต้องจมน้ำตายเป็นแน่ ไม่มีทางที่จะรอดตายไปได้หรอก

ในทันใดนั้น มีนกพิราบที่เกาะอยู่บนต้นไม้ริมฝั่งแม่น้ำ มันได้มองเห็นเจ้ามดน้อยกำลังจะจมน้ำ มันจึงได้จิกให้ใบไม้หลายๆใบ ให้ตกลงมาที่ลำธารน้ำ  ใบไม้เหล่านั้นตกลงมาตรงที่มดอยู่พอดี พอได้เห็นอย่างนั้นจึงได้รีบกระโดดไปเกาะที่ใบไม้และไต่เข้าฝั่งไปได้  ทันใดนั้นมันก็ได้แต่มองไปยังนกพิราบผู้ใจดี ผู้ที่ได้ช่วยชีวิตมันไว้ เพื่อหวังจะขอบคุณ แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไร นกพิราบบินไปไกลมากจนลับสายตาไปแล้ว
มด
มด

นกน้อยรำพึงในใจว่า สักวันข้าคงจะมีโอกาสได้ขอบคุณท่าน

เวลาผ่านไป มีนายพรานคนหนึ่งเข้ามาภายในป่าเพื่อล่าสัตว์  นายพรานเห็นว่าที่ตรงริมธารนี้ จะมีนกพิราบมาหาอาหารกินบ่อยครั้ง  นายพรานจึงวางกับดักไว้ใต้ต้นไม้เพื่อพี่จะจับนกพิราบที่ไม่ทันได้ระวังตัว  เจ้ามดน้อยบังเอิญผ่านมาเห็นพอดี และคาดเดาได้ว่านายพรานมีเจตนาที่จะทำอะไรต่อไป นายพรานนั่นคงหวังจะจับนกพิราบอย่างแน่นอน  ใช่แล้ว นกพิราบตัวนั้น ตัวที่เคยช่วยชีวิตข้าไว้
  ไม่รอช้าเจ้ามดจึงรีบเข้าไปหานายพรานและกัดเข้าไปที่เท้าของนายพรานเต็มแรง  ทำให้นายพรานตกใจและเจ็บตรงที่มดกัดจึงรีบทิ้งกับดักและเผลอร้องออกมาอย่างเสียงดังทำให้นกพิราบที่เกือบจะติดกับดักได้ยินเสียงร้องนั้นและรีบบินหนีไป 
พิราบ
พิราบ

ขอบใจมากนะเจ้ามด ที่ช่วยข้า

มด
มด

ข้ารู้สึกดีใจมากเลยนะ ที่ได้มีโอกาสได้ช่วยเหลือท่านเหมือนที่ท่านได้เคยช่วยเหลือข้าไว้  สักวันเราคงมีโอกาสได้พบกัน

พิราบ
พิราบ

หวังว่าสักวันเราคงได้พบกันอีกนะเจ้ามด

ทั้งสองได้แยกย้ายกันไป มีเพียงมิตรภาพที่ดีต่อกันและสักวันจะได้มาพบกันอีกครั้ง
ม้า
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“เมื่อเราได้รับการช่วยเหลือ เราก็ควรที่จะตอบแทนเขา”

กาลครั้งหนึ่ง ณ บึงอันกว้างใหญ่ที่มีสิงสาราสัตว์นานาพันธุ์อาศัยอยู่ มีกบสองตัวเป็นเพื่อนรักกัน กบตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในบึงแห่งนี้ ไม่ว่าจะฤดูใดก็มีน้ำเต็มปรี่ตลอดปี และมีเพื่อนพ้องกบอีกหลายตัวที่อาศัยอยู่ด้วยกัน ส่วนกบอีกตัวหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนรักของมันอาศัยอยู่ในลำห้วยเล็ก ๆ ที่ชาวไร่มักจะใช้เส้นทางนี้ในการลากเกวียน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ บึงน้ำท้ายหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ได้มีวัวตัวหนึ่งลงมากินหญ้าและน้ำที่ริมบึงเพื่อดับกระหาย แต่ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่และความไม่ระวังของเจ้าวัวนั้นในขณะที่มันกำลังจะลงไปกินน้ำที่บึง ทำให้มันเผลอเหยียบลูกกบตัวหนึ่งจนลงไปในโคลน

ณ ป่าเขาที่มีลำธารใสสะอาดไหลผ่าน ลำธารแห่งนี้นอกจากจะเป็นแหล่งน้ำสำคัญของผืนป่าแล้วนั้น ยังเป็นผืนน้ำที่ให้บรรดาสิงสาราสัตว์น้อยใหญ่ทั้งหลายได้มาดื่มกิน

มีนักธนูฝีมือดีอยู่คนหนึ่งเขาได้ออกเดินทางขึ้นภูเขาเพื่อที่จะล่าสัตว์แต่ด้วยความเก่งกาจและความหน้าแกรงขามของเขานั้นทันทีที่เขาได้ย่างเท้าก้าวเขาไปในป่าได้ทำให้สัตว์ป่าน้อยใหญ่ทั้งหลายต่างหวาดกลัวพากันแตกตื่นวิ่งหนีเขาเพื่อเอาชีวิตรอดไปกันหมดในเวลาที่เขาเข้าใกล้พวกมัน

ณ บ้านชาวนาแห่งหนึ่ง ได้มีเจ้าแมวและครอบครัวขอหนูอาศัยอยู่ในบ้านชาวนาหลังเดียวกัน แต่ต่างกันตรงที่เจ้าแมวถูกเลี้ยงอย่างสุขสบายแต่พวกหนูต้องอาศัยอยู่อย่างหวาดกลัวเขี้ยวอันคมและกรงเล็บอันแหลมของเจ้าแมวที่ชาวนาเลี้ยงไว้มาตลอดเวลา

ณ หมู่บ้านในแถบชนบทที่มีการทำนาและไร่ทำสวนเป็นอาชีพหลัก นาข้าวสีทองถูกเก็บเกี่ยวไปบ้างแล้ว ซึ่งชาวบ้านจะนำข้าวเปลือกไปเก็บไว้ในยุ้งเพื่อกิน ขาย หรือแม้แต่เก็บไว้เพื่อทำพันธุ์ในฤดูกาลหน้า

มีฝูงหมาป่าหิวโซอยู่ฝูงหนึ่งพวกมันไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้วพวกมันจึงตัดสินใจเดินไปที่แม่น้ำเพื่อที่จะดื่มน้ำหวังว่าการดื่มน้ำจะช่วยบรรเทาความหิวของพวกมันได้บ้าง แต่แล้วพวกมันก็ได้พบเข้ากับหนังสัตว์อย่างดีจำนวนหนึ่งที่จมอยู่ใต้ก้นแม่น้ำซึ่งคนฟอกหนังได้นำมาแช่เอาไว้ หนังสัตว์พวกนี้นับว่าเป็นอาหารชั้นเลิศสำหรับหมาป่าที่กำลังหิวโซแต่ทว่าแม่น้ำบริเวณนั้นลึกเกินไปที่พวกมันจะเอื้อมลงไปถึงหนังสัตว์ได้ในเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้หมาป่าตัวหนึ่งในฝูงก็ได้เอ่ยขึ้นว่า

มีลาตัวหนึ่งที่กำลังทำงานอยู่ งานของมันคือการขนสัมภาระไปให้เจ้าของของมัน ยังหมู่บ้านหนึ่งที่อยู่ถัดออกไป สัมภาระนั้นดูมากจนเต็มหลังไปหมด มันเดินมาสักระยะหนึ่ง จนถึงธารน้ำ และตั้งใจที่จะเดินข้ามไปยังอีกฝั่ง เพราะเป้าหมายของการเดินทางครั้งนี้ คือหมู่บ้านซึ่งอยู่อีกฝั่งของธารน้ำ