สุนัขกับแม่ไก่และหอยนางรม

สุนัขกับแม่ไก่และหอยนางรม

มีสุนัขจอมตะกละ มันชอบกินไข่เป็นอย่างมากมันได้แวะเวียนไปที่เล้าไก่หลายครั้งเวลาที่มันหิวเพื่อที่จะได้ขโมยไข่ของแม่ไก่มากิน วันหนึ่งมันได้กินหอยนางรมทำให้มันเกือบท้องแตกตายเพราะคิดว่ามันจะอร่อยเหมือนไข่ไก่ที่เคยกิน

แนะนำตัวละคร
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีสุนัขจอมตะกละอยู่ตัวหนึ่งสุนัขตัวนี้มันชอบกินไข่เป็นอย่างมากมันได้แวะเวียนไปที่เล้าไก่หลายครั้งเวลาที่มันหิวเพื่อที่จะได้ขโมยไข่ของแม่ไก่มากิน ด้วยเหตุนี้ทำให้แม่ไก้ในเล้าไม่พอใจเป็นอย่างมากเวลาที่เจ้าสุนัขจอมตะกละเข้าใกล้เล้าไก่และไข่ของมันและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เจ้าสุนัขนั้นได้ไปที่เล้าไก่เพื่อหาไข่กินอีกตามเคย
แม่ไก่
แม่ไก่

เจ้ามาที่นี่ทำไมเจ้าสุนัขจอมตะกละเจ้าอย่าได้เข้าใกล้ไข่ของข้านะไม่เช่นนั้นข้าจะไล่จิกเจ้าแน่

แม่ไก่พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจและโมโหเป็นอย่างมากเพราะมันรู้ดีว่าเจ้าสุนัขตัวนี้มาที่เล้าไก่เพราะเหตุใด
สุนัข
สุนัข

เจ้าวางใจเถอะข้าแค่จะมาแค่ขอชิมซักฟองสองฟองเพื่อจะบรรเทาความหิวก็เท่านั้นเองเจ้าเองก็มีไข่ตั้งเยอะแบ่งให้ข้าซักฟองสองฟองไม่ได้เชียวรึ

เจ้าสุนัขได้ตอบกลับแม่ไก่ไปพร้อมกับกินไข่ของแม่ไก่ไปด้วยแต่ด้วยความตะกละของมันทำให้มันกินไข่ไปจนหมดซึ่งทำให้แม่ไก่โมโหเป็นอย่างมากและได้ไล่เจ้าสุนัขตัวนั้นออกมาจากเล้าของมัน
แม่ไก่
แม่ไก่

ข้าขอสาปแช่งเจ้า ขอให้เจ้าตายเพราะความตระกละกินของเจ้า เจ้าสุนัขจิ้งจอก

เจ้าสุนัขที่อิ่มท้องแล้วก็ได้ยอมออกมาจากเล้าไก่โดยทันที
วันหนึ่งเจ้าสุนัขก็ออกมาเดินลัดเลาะที่ริมชายหาดแห่งหนึ่ง มันจึงได้พบเข้ากับหอยนางรมที่ริมชายหอดเข้าและเพียงชั่วพริบตาเจ้าสุนัขจอมตะกละก็ได้กลืนหอยนางรมลงไปในท้องทั้งเปลือกเสียแล้วเพราะด้วยลักษณะของหอยที่กลมสีขาวเหมือนไข่มันจึงได้เข้าใจว่าสิ่งที่มันได้พบนั้นคือไข่แสนอร่อยที่มันเคยได้กินทันใดนั้นมันก็ได้เริ่มปวดท้องเป็นอย่างมากและเริ่มพูดด้วยเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดกับตัวเองออกมาว่า 
สุนัข
สุนัข

“ข้าช่างโง่เขลาเหลือเกินที่คิดไปเองว่าสิ่งที่มีลักษณะกลมๆนั้นไม่ใช่ไข่ไปซะหมดเช่นหอยนางรมที่ข้าได้กลืนลงไปเมื่อกี้”

ม้า
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“คนที่ทำอะไรโดยที่ไม่คิดให้รอบคอบนั้นมักจะตกอยู่ในอันตรายและมักมีปัญหาตามมาเสมอเช่นเดียวกับเจ้าหมาจอมตะกละตัวนี้”

มีเจ้ามดตัวน้อยตัวหนึ่งมันได้เดินพลัดหลงกับกลุ่มเพื่อนๆมาไกลมาก จนกระทั่งมันได้มาหยุดที่ลำธารกลางป่าแห่งหนึ่งแต่กลับตกลงไปในลำธารน้ำไหลเชี่ยว ก้มลงหวังจะกินให้หายกระหาย แต่ด้วยความที่น้ำมันไหลเชี่ยวแรงมาก ทำให้เจ้ามดน้อยตกลงไปในน้ำและโดนกระแสน้ำพัดพาไปไกลจากที่เดิม

ณ บ้านหลังหนึ่งในแถบชนบทที่มีการเลี้ยงไก่เพื่อที่จะสามรถนำไข่ไก่ไปขาย หรือนำมาทำเป็นอาหารได้ และเช้าวันหนึ่ง ขณะที่แม่ไก่กำลังคุ้ยเขี่ยหาอาหารบนลานดินอย่างเช่นทุกวัน แต่มันก็เขี่ยไปเจอบางสิ่งบางอย่างที่ส่องแสงประกายวิบวับอยู่ที่พื้น

มดจะขนอาหารมาเตรียมไว้ให้พร้อมก่อนที่ฤดูหนาวจะมาถึงเพื่อให้มีอาหารกินตลอดหน้าหนาวและเตือนให้ตั้กแตนเก็บอาหารไว้บ้างแต่ตั๊กแตนกลับคิดว่าพวกตนมีเสบียงเพียงพอแล้วไม่ต้องหาเพิ่มเติมอีก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีไก่และลาเป็นเพื่อนรักกันมานาน ทั้งคู่มักจะออกมาหากินที่ป่าด้วยกันอยู่เป็นประจำจนไม่คิดว่าจะมีอันตรายใด ๆที่จะทำให้พวกมันหวาดกลัวได้ วันหนึ่งในวันหนึ่งขณะที่ไก่และลากำลังออกหาอาหารอยู่ด้วยกันอย่างเพลิดเพลินนั้นได้มีราชสีห์ตัวหนึ่งซึ่งมันก็ก็จ้องที่จะมาล่าไก่และลาเป็นอาหารมานานแล้ว มันจึงได้คิดอุบายขึ้น โดยได้ตะโกนร้องออกมาดัง ๆว่า

กาลครั้งหนึ่ง ณ บึงอันกว้างใหญ่ที่มีสิงสาราสัตว์นานาพันธุ์อาศัยอยู่ มีกบสองตัวเป็นเพื่อนรักกัน กบตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในบึงแห่งนี้ ไม่ว่าจะฤดูใดก็มีน้ำเต็มปรี่ตลอดปี และมีเพื่อนพ้องกบอีกหลายตัวที่อาศัยอยู่ด้วยกัน ส่วนกบอีกตัวหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนรักของมันอาศัยอยู่ในลำห้วยเล็ก ๆ ที่ชาวไร่มักจะใช้เส้นทางนี้ในการลากเกวียน

หนูเเก่ตัวหนึ่งเดินทางเเรมรอนมาเป็นเวลานานเพื่อที่จะหาอาหารกลับไปยังรังของมันที่อยู่ในเขตชนบท แต่มันกลับต้องหยุดการเดินทางลงเพราะมีลำธารขนาดใหญ่ตัดเส้นทางของมัน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วที่ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง ได้มีหมาป่าตัวหนึ่ง มันเดินทางเข้ามาในป่าใหญ่จนมาถึงลำธารเจ้าหมาป่ามองเห็นลูกแกะตัวหนึ่ง ลูกแกะตัวนั้นมันกำลังก้มดื่มน้ำอยู่ที่ปลายลำธาร

กาลครั้งหนึ่งในป่าที่หนาทึบแห่งหนึ่ง ได้มีนกฮูกและช้างซึ่งเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากอาศัยอยู่ ทั้งสองได้แบ่งปันความทุกข์ความสุขให้แก่กันและกัน จะช่วยเหลือซึ่งกันและกันอยู่เสมอ