นาวาเป็นเด็กหญิงที่ชอบร้องเพลงและมั่นใจในเสียงของตัวเอง เมื่อเพื่อนอย่างเตยวิจารณ์การร้องเพลงด้วยความหวังดี นาวากลับไม่พอใจ จนกระทั่งครูเจี๊ยบช่วยให้เธอเข้าใจความหมายของคำวิจารณ์เชิงสร้างสรรค์ ในที่สุดนาวาก็เปิดใจ และพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นจากการยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น
นาวา... เสียงเธอเพราะมากเลย แต่ท่อนฮุกเธอร้องสูงเกินไปนิดนึง ถ้าใส่อารมณ์อีกหน่อยน่าจะดึงคนฟังได้มากกว่านี้
เธอเป็นนักร้องเหรอเตย ใครขอให้เธอวิจารณ์เรากัน?
เราไม่ได้หมายความไม่ดีหรอกนาวา เราอยากให้เธอทำออกมาได้ดีที่สุด
เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ?
นาวา ครูอยากคุยเรื่องเมื่อวานนิดนึงนะลูก
เตยอีกแล้วใช่มั้ยคะครู...
เตยไม่ได้ตั้งใจให้เธอเสียความมั่นใจนะ เขาเป็นห่วงเธอจริง ๆ เพราะเขาเห็นว่าเธอมีศักยภาพที่จะไปได้ไกลกว่านี้อีก ถ้าเธอลองเปิดใจฟัง
ตอนนั้นหนูแค่รู้สึกว่า...เหมือนเขาดูถูกเสียงของหนู
บางครั้ง คำพูดของคนที่หวังดีอาจจะฟังดูไม่เพราะในตอนแรก แต่มันคือของขวัญที่ซ่อนอยู่ในกระดาษห่อหยาบ ๆ ถ้าเราคลี่มันออก เราจะเจอสิ่งมีค่าอยู่ข้างใน
เตย... เมื่อวานเราคิดดูแล้ว ขอโทษที่พูดแรงใส่นะ เธอช่วยฟังเราร้องอีกครั้งได้มั้ย? คราวนี้เราอยากฟังเธอจริง ๆ